माणसं का नाही फुलवत मळे आणि बागा आपल्या घरात.....?
संस्कारांच्या कसदार मातीवर,
साधी साधी नाती कशी तरारून येतील मग...
अधून मधून होऊन जावी एखादी बाकायदा मैफिल...
हसण्याच्या लकेरींची,
गप्पांच्या विलंबित ख्यालांची,
दिल्या घेतल्या टाळ्यांच्या तालाची...
आठवणींची गाणी निघावी एखाद्या सुरकुतलेल्या गळ्यातून...
समाधानाची मंद आलापी झिरपत रहावी घरभर....
आपण सगळ्यांनीच न, असं करून पाहावं...
की अधून मधून सारे दिवे बंद करून,
उजळावी एक समई घरात...
पिवळसर प्रकाशात नक्की दिसेल...
भिंतींना चढलेला सौख्याचा रंग....