uttar

पाउस ऐन भरात येतो...
आणि मग एखादी पावसाळी संध्याकाळ
दुखावणारे हिशोब मागत उभी राहते दारात....
प्रत्येक सर आतून ओलं करून जाते डोळ्यांना...
खूप एकटं वाटतं...
एकटं असतानाही ... आणि नसतानाही...
वायपर्स फिरत राहतात हातातल्या कामाचे...
तरी मनाच्या काचेवर ओघळत राहतो आशाचा आवाज...
" बुला राहा ही कौन मुझको चिलमनो के उस तरफ....
मेरे लिये भी क्या कोई... उदास बेकरार है.....?
"कुठे असशील तू आत्ता...?
आणि जिथे असशील तिथे असशील का माझ्याइतकाच व्याकुळ....?

उत्तर मिळालं मला....

पाउस वाढलाय बाहेरचा.......................................

NAVIN MAITRIN....ALKA..

कुठून कुठे पिसासारखी

तरंगत येतात नाती...

कुठले मेघ, कुठल्या सरी

ओलावते माती...

तुझ्या नावाचे पाखरू,

आले कुठूनी उडून...

त्याची शीळ बोलकी,

मनात आलीये रुजून...

रस्ता माझा तुझ्याच

मुक्कामी जातो का ग

कोण्या काळी एकाच

गावच्या होतो का ग..

माहित नाही येऊन तूच

सोडव ही कोडी,

ये, नाहीतर बोलाव,

वाट पाहते मी वेडी...

...............................