आईच्या हातावर एटीएम मधून
ठेवते पैसे काढून ...
हसून जराशी म्हणते कशी.
"जरा वेळही withdraw कर त्या मशीन मधून..."
इतरांना करून देताना मेकप-
आठवत राहतो तिचा नितळ चेहरा..
तरी... हल्ली सुरकुत्या पडत चालाल्यायेत...
समाधानाच्या...
इतरांसाठी लिहिताना संवाद...
माझ्या शब्दां शब्दांतून मलाच भेटत राहते...
समोरचं पात्र बोलू लागलं
की चमकून माझ्याकडे पाहते...
मुक्त पावलं थिरकतात माझी...
जेव्हा नव्या जुन्या बोलांवर...
तिच्या कपाटात एकदा घुंगरू सापडले होते...
आठवत राहातं खोलवर...
आणि जेव्हा काहीसं अपुरं
चित्र उरतं canvas वर
आई सहज सुचवून जाते बदल
जिथे अडले असते मी तासभर...
"बाळा तू आहेस माझ्या अतृप्त इच्छांचं तृप्त रूप..."
म्हणाली होतीस तू एकदा मला...
पण तू कोण आहेस आई?...
माझ्या कालच्या पालवीची टवटवी
आजही कशी अंकुरते तुझ्या हिरव्या हसण्यातून...
माझ्या आयुष्यातल्या सगळ्या भेगा...
कशा सहज भरून काढतेस ग...
माझ्याकडून मात्र गेले कित्येक हिवाळे..
अजूनही अमृत मलम आणायचं राहून जातंय...
