
कभी कभी मेरे दिल मैं ख्याल आता है.

कभी कभी मेरे दिल मैं ख्याल आता है.




काळ्याभोर रस्त्यावर उभं राहून..चालता चालता थांबून मी मधेच mandy ला विचारलं होतं.."तुला कसली तलाश आहे आयुष्यात..?"तो काय म्हणाला आणि मी काय बोलले हे राहिलं.. पण...तो विषय रेन्गाळलाच मनात.. कसली तलाश आहे आयुष्यात..?"कोणाला समजू शकेल का माझी तड्फ़ड? कशाला होते तड्फ़ड? ऊगीच आपलं काहीतरी असं बोलणारेच जास्त..
आयुष्यात कसली आस असते आणि कसली प्यास हे समजणारे किती जण भेटू शकतात अवघ्या आयुष्यात..?आणि भेटले तरी निखळ मायेने जवळ किती जण घेऊ शकतात..? किती जण आणि किती जणी?शारीरिक आणि मानसिक दोन्ही व्याध्या आपल्याल्याच भोगाव्या लागतात, किमान एका स्पर्शाने, बोलण्याने किंवा नजरेने त्याना बरं करणारा doctor तर मिळू शकतो ?किसीने भी तो न देखा, निगाह भर के मुझे, गया फिर आज का दिन भी उदास कर के मुझे...अशी जेव्हा अवस्था होते तेव्हा कोणीतरी लागतं.. डोळे भरून आपल्याकडे पाहायला....बस.. अशी एक नजर... त्याचीच तलाश आहे...
वैसे तो सब कुछ है...
और कुछ भी नहीं..
दिल जो महसूस करे..
बस वोही सही...
कधी संपणार हा प्रवास..?
औस नयन के उनकी, मेरी लगी को बुझाए ना
तनमन भिगोदे आके, ऐसी घटा कही छाये ना.
मोहे बहा ले जाए, ऐसी लहर कोई आये ना...
पड़ी नदिया के किनारे मैं प्यासी माई री मैं कासे कहू पीड अपने जिया की...

कुठला तो क्षण जेव्हापासून माझेच जुने विचार विरत गेले? माझ्या मूल्यांचे, कॉन्सेप्टसचे रंग उडत गेले? मी कशी काय विसरले माझ्याच जुन्या थॉटसना?
..... पण तो तरी आता कुठे पूर्वीचा राहिला आहे?...
माणसं बदलत जातात की आपण बदलतो? काय बदलतं आणि? विचार करण्याची पद्धत की समोरच्याच्या विचारांवर रिअक्ट व्हायची रीत...? यालाच माणसं बदलणं म्हणतात का? पण मग आपण काय करायचं अशा वेळी? कारण या बदललेल्या माणसावर तर आपण प्रेम नव्हतं केलं... अजूनही आपण एकत्र आहोत कारण आपलं त्याच्यावर प्रेम आहे... पण याचा अर्थ असा नाही की आपल्याला त्या माणसातला बदल सर्वस्वी मान्य आहे... आपण हा बदल सुचवलाही नसतो आणि अपेक्षिलाही नसतो मागितलाही नसतो आणि... काहीच असं नसतं ज्यामुळे त्या व्यक्तीचं हे असं बदलणं आपल्या पदरात पडावं आणि आपण ते मान्य करून पुढे गपगुमान चालायला लागावं... आपण आपल्या जीवलगाविषयी सगळे विचार करून पाहिलेले असतात... पण "तो "असा नसता तर कसा असता हा विचार आपण कधीच करत नाही... सरळ आहे ना, ती किंवा तो असा आहे म्हणून तर आपण त्याच्यावर प्रेम करतो ना... जर ती तशी नसती तर आपण दुसर्याच व्यक्तीवर प्रेम केलं असतं ना... ..............
........... वक्त ने किया क्या हसिन सितम...
तुम रहे न तुम... हम...


बाप रे, किती दिवसांनी रादर एका वर्षाने लिहितेय ब्लॉग...
लाखो करोडो क्षण निसटले हातातून ... कशी ठेवावी मोजदाद
न बोललेल्या अव्यक्त जाणिवांची कशी करावी भाषांतरे
आताशा शब्द टाळतात मला
चार चौघांसमोर आम्ही बेमालूमपणे निभावातो नाटक॥
एकमेकाना सामिल असल्याचं ...
पण एकांतात स्पर्श ही करत नाहीत ते मला
मी ही कोंडी फोडणार आहे...
शब्द स्पर्शाचा उत्सव साजरा करायचाय मला...
मी अभिसारिकेसारखी आतून सज्ज होत चाललेय...
मिलनाचे क्षण आता सरू नाही देणार मी...
त्यांच्या पावलांची चाहुल ऐकू येतेय मला
मी संकोचाचे दिवे मालवतेय...
शब्द स्पर्शाचा उत्सव सुरु होतोय...