पुस्तक... तुझ्या घरात.. न वाचलेलं...
असा कसा रे तू...?
एक स्पर्श न केलेलं पुस्तक कसं असू शकतं कोणाच्या घरात?
त्याच्या पानां-पानांत फडफडत होती आतुरता व्याकुळता ..
चल ना... उमटवू त्याच्यावर आपल्या स्पर्शांचे ठसे...
वाचता वाचता त्यालाही कुशीत घेउन झोपल्याच्या खुणा...
अचानक वेगळंच काहीतरी करायला, बोलायला सांगायला लागलो म्हणून
त्याला उपडं ठेउन दिल्याच्या आठवणी...असू देत त्याच्याहीपाशी...
त्याच्या को-या पानांचा गंध भरून घेऊ श्वासांत...
खाता खाता वाचण्याचा शौक... वाचलं जाताना खाण्याचा शौक.... त्याला ही लावू...
उमटू देत त्याच्या पानांवर चॉकलेट केक चे गंध आणि मिसळीचे डाग....
.............................
आता ते पुस्तक तृप्त दिसतंय....
दुमडले गेलेयत त्याच्या अधल्या मधल्या पानांचे कोपरे...
अन मधूनच सापडतंय बुकमार्क म्हणून ठेवलेलं जितं जागतं पिंपळ पान ...
....... पुस्तक... तुझ्या घरात...... एखाद्याच्या शरीराइतकं ओळखीचं...
...........................................
3 comments:
sundar!
The true beauty of any book is in its words being read and felt.. that feeling has been put forth by you in a very lucid manner...
Lovely
thanks.... I m happy dat u guys liked it...
Post a Comment