बाप रे, किती दिवसांनी रादर एका वर्षाने लिहितेय ब्लॉग...

लाखो करोडो क्षण निसटले हातातून ... कशी ठेवावी मोजदाद

न बोललेल्या अव्यक्त जाणिवांची कशी करावी भाषांतरे

आताशा शब्द टाळतात मला

चार चौघांसमोर आम्ही बेमालूमपणे निभावातो नाटक॥

एकमेकाना सामिल असल्याचं ...

पण एकांतात स्पर्श ही करत नाहीत ते मला

मी ही कोंडी फोडणार आहे...

शब्द स्पर्शाचा उत्सव साजरा करायचाय मला...

मी अभिसारिकेसारखी आतून सज्ज होत चाललेय...

मिलनाचे क्षण आता सरू नाही देणार मी...

त्यांच्या पावलांची चाहुल ऐकू येतेय मला

मी संकोचाचे दिवे मालवतेय...

शब्द स्पर्शाचा उत्सव सुरु होतोय...